)
Zonder water kan een mens niet leven. Daar staan wij nauwelijks bij stil. We draaien de kraan open en er stroomt betrouwbaar drinkwater uit. Dat is voor circa één miljard mensen in de wereld niet vanzelfsprekend. Zij hebben géén of onveilig drinkwater. Nog steeds sterven er dagelijks duizenden kinderen onder de vijf jaar aan ziekten die veroorzaakt worden door slecht water. In de wereld zijn watergerelateerde ziektes doodsoorzaak nummer 1.
In de derdewereldlanden weegt de watersnood het zwaarst. Elke dag sterven er 20.000 mensen door geen of besmet water. In veel landen is water schaars en is er nauwelijks toegang tot schoon drinkwater.
Binnen de projecten die de Unica Foundation realiseert is het van belang dat men in staat is de systemen op een juiste wijze te gebruiken en zelf te onderhouden. Mede daarom wordt er veel aandacht besteed aan training en begeleiding van de bevolking. Enkele voorbeelden hiervan zijn trainingen op het gebied van hygiëne, administratie en inkomsten generende activiteiten. Zelfs zang- en dichtwedstrijden met als onderwerpen hygiëne en water maken hier onderdeel vanuit. Al deze activiteiten hebben ten doel het draagvlak te ontwikkelen en daarmee duurzame faciliteiten te realiseren.
Het verstrekken van informatie en het geven van trainingen c.q. opleidingen loopt als een rode draad door het programma van de Unica Foundation heen. Dit is een van de onderscheidende factoren van de stichting. Het project krijgt hiermee een duurzaam karakter en de hulp is structureel.
Men moet in staat zijn installaties, faciliteiten en overige voorzieningen zelf in stand te houden zonder dat daar externe ondersteuning voor nodig is. Gebeurt dit niet, dan is de kans groot dat een project na enige jaren stil komt te liggen of men afhankelijk blijft van derden. Daarnaast wordt kennis en kunde gedeeld door het uitzenden van medewerkers van de Unica Foundation, ieder met hun eigen specialisatie. Op dit moment zijn we bezig mogelijkheden te creëren voor afstudeerders zodat zij dit in een internationale omgeving kunnen doen.
Mede door het veranderende klimaat is er steeds minder water beschikbaar voor de irrigatie van landbouwgrond. Met name aan het eind van afgelegen valleien leidt dit regelmatig tot voedseltekorten en honger. Conventioneel gegraven irrigatiekanalen om water van hoger gelegen bronnen naar de akkers te brengen, zijn in dit gebied met steile hellingen niet mogelijk. Met betonnen open kanalen of buizen met een grote diameter kan dit probleem wel worden opgelost.
De boeren zijn zelf niet in staat de benodigde materialen en grondstoffen zoals buizen en cement aan te schaffen. Wel helpen ze graag mee met het aanleggen van deze irrigatiesystemen. Met de nieuwe irrigatiesystemen zijn nu meestal drie oogsten per jaar mogelijk. Hierdoor wordt niet alleen de voedselschaarste opgelost, maar kunnen de gemeenschappen ook een beter bestaan opbouwen met de verkoop van groenten en rijst. Onderwijsprogramma’s leren de boeren betere teeltmethodes en hoe zij ook andere gewassen kunnen verbouwen.
In veel ontwikkelingslanden wordt binnenshuis gekookt op een open vuur. Door dit open vuur staat het huis het grootste deel van de dag vol rook. Oog- en longziektes, brandgevaar, brandwonden en erger zijn het resultaat.
Door het kookgedeelte aan te passen wordt het vuur afgeschermd waardoor er geen risico meer is om rechtstreeks in contact te komen met het vuur. Door de constructie wordt de rook direct naar buiten afgevoerd en is er door de verbeterde verbranding minder hout benodigd. Hierdoor is er dagelijks minder tijd benodigd voor het verzamelen van hout en indirect wordt de erosie op de heuvelachtige grond beperkt.
Met behulp van twee eenvoudige mallen in de vorm van een baksteen en een in de vorm van een vierkante steen met een rond gat in het midden, maken de bewoners van het huis zelf hun eigen bouwstenen. Ze hebben hier 6 manden klei voor nodig, wat water, en een bindmiddel met natuurlijke vezels zoals geitenhaar of de stengels van de brandnetel. Een speciaal opgeleide specialist bouwt van deze stenen het nieuwe fornuis. De pitten worden aan de vorm van de pannen aangepast zodat vuur en rook niet onder de pannen kan ontsnappen.
Een photo-voltage (PV) systeem bestaat uit zonnepanelen, accu’s en een ladingsregelaar. Daglicht dat op een zonnepaneel invalt wordt direct omgezet in een elektrische stroom. Hoe meer licht er op valt, des te groter de stroom is. Door de stroom op te slaan in accu’s kan ook na zonsondergang van de zonnestroom gebruik gemaakt worden.
Spin in het web is de laadregelaar, die er voor zorgt dat de accu niet te vol wordt geladen (dan worden zonnepanelen afgeschakeld) en niet te diep wordt ontladen (dan worden de apparaten afgeschakeld). Vanuit de accu is gelijkstroom beschikbaar (12V-DC). Door middel van een omvormer is het ook mogelijk om wisselstroom aan te bieden (220V-AC).
)
)